του Ιωάννη Πηλιούνη  Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε

(Τα όσα ακολουθούν είναι ένα συμπίλημα δεδομένων και εκτιμήσεων, οι οποίες πλέον εκπέμπονται από επίσημες πηγές ισχυρού ελληνικού οικονομικού κύρους...)

Να λάβουμε υπόψη ότι, από 01-01-2011, συναλλαγές με μετρητά θα επιτρέπονται μόνο μέχρι του ποσού των €1500. Άρα όλοι μάλλον θα υποχρεωθούν να αδειάσουν θυρίδες κλπ. και να τα ξανακάνουν κατάθεση, οπότε με τους καταθέτες δεμένους και το τραπεζικό σύστημα συγχωνευμένο σε τρεις τράπεζες, εξών η μια κρατική, πάνε πλέον ελέυθερα γραμμή για "ελεγχόμενη" πτώχευση κατά τον Μάιο του 2011, όπως το υπολογίζουν και οι διεθνείς σχολιαστές.

Το Θέατρο Τέχνης εκφράζει τη λύπη του, αλλά και την οργή του, με την απόφαση του ΥΠ.ΠΟ.Τ. για το ύψος της επιχορήγησης του η οποία αφορά  την περίοδο που μόλις έκλεισε, για την οποία όπως φαίνεται, δέχτηκε άκριτα τη τιμωρητική γνωμοδότηση των διοικούντων (Γ. Δραγώνας και λοιποί) του καταργημένου ΕΚΕΘΕΧ  

Το Θέατρο Τέχνης σε αυτή τη  χειμερινή περίοδο  παρουσίασε  6 θεατρικά έργα (4 ελληνικά, 2 ξένα),  4 συμπαραγωγές και φιλοξένησε 5 παραστάσεις, απασχολώντας εκτός από το μόνιμο στα δύο θέατρά του προσωπικό, 65 ηθοποιούς, 10 σκηνοθέτες και 15 άλλους συνεργάτες των παραστάσεών του προσφέροντας ένα ρεπερτόριο ιδιαίτερα ποιοτικό κατά την κρίση των θεατρικών κριτικών.

Δεν είναι καθόλου τυχαία η μείωση της επιχορήγησης του Θεάτρου Τέχνης κατά την τελευταία πενταετία και κυρίως την τριετία 2008 - 2010 εκ μέρους του Ε. ΚΕ. ΘΕ .Χ.,  ακριβώς δηλαδή κατά τη  διάρκεια της επιτυχούς προσπάθειας να ξεπεραστούν τα οικονομικά και άλλα προβλήματα που είχε το Θ.Τ. τα περασμένα χρόνια.

Ας παρακολουθήσουμε την συρρίκνωση και ας βγούν συμπεράσματα:
2004-2005  200.000 Ευρώ
2005-2006  190.000 Ευρώ
2006-2007  180.000 Ευρώ
2007-2008  125.000 Ευρώ (α’ περίοδος Ε.ΚΕ.ΘΕ.Χ.)
2008-2009  100.000 Ευρώ (β’ περίοδος Ε.ΚΕ.ΘΕ.Χ.)
2009-2010    52.500 Ευρώ (γ’ περίοδος Ε.ΚΕ.ΘΕ.Χ.)

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού μιλάει για αξιοκρατία, διαφάνεια, στήριξη της δημιουργίας, ισότιμη αντιμετώπιση όλων των δυνάμεων Θεάτρου και Χορού.
Ας ελπίσουμε!! Πάντως η επιχορήγηση των 52.500 ευρώ στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν για το 2009-2010, συγκρινόμενη με άλλα επιχορηγούμενα συγκροτήματα ή θιάσους, μόνο αυτό δεν καταδεικνύει!!!

Κατανοούμε ότι η οικονομική κρίση πιέζει για οικονομικές περικοπές, αλλά ουαί και αλίμονο αν το ίδιο το Υπουργείο  Πολιτισμού ανεχθεί ή συνεργήσει στην επιχείρηση περιορισμού πολιτιστικών θεσμών και αξιών.

Μήπως κάποιοι θέλουν επί τέλους κλειστό το Θέατρο Τέχνης;

Ο κύβος ερρίφθη. Ο κύκλος του παρασιτικού εκσυγχρονισμού έκλεισε με την μεθοδευμένη χρεωκοπία της Ελλάδας, σε πρώτη φάση, και τον σχεδιαζόμενο διαμελισμό της στην συνέχεια.
Η επίθεση που υφίσταται σήμερα η Ελλάδα όχι μόνο από τις διεθνείς αγορές και τους «κερδοσκόπους», αλλά από τους δυτικούς πολιτικούς Επικυρίαρχους και τους τοπικούς διαμεσολαβητές τους,  είναι, με κοινωνιοικονομικούς και γεωπολιτικούς όρους, κάτι ανάλογο με τη στρατιωτική επίθεση που δέχτηκε από τις ίδιες δυνάμεις της Νέας Τάξης πριν λίγα χρόνια η διαμελισμένη Γιουγκοσλαβία και η δαιμονοποιημένη Σερβία. Αν εδώ τα πράγματα συμβαίνουν μέχρι τώρα χωρίς αίμα και βομβαρδισμούς -μέσα από τις «αγορές», τα Διεθνή Ταμεία, τους Banksters, τους υπερεθνικούς οργανισμούς- αυτό δεν σημαίνει ότι στην επόμενη φάση δεν θα ακολουθήσει σαρωτική απειλή κατά της εθνικής μας κυριαρχίας.

Ο ελληνικός λαός, μετά το αρχικό σοκ, πρέπει να απαντήσει σε βασικά ερωτήματα για να ανασυνταχθεί:

Τι είναι πράγματι οι «αγορές»; Ποιοι πολιτικοί θεσμοί τις καλύπτουν ως χρηματοοικονομικούς θεσμούς που λειτουργούν ως παράσιτα τα οποία αποζητούν κέρδη χωρίς παραγωγικές επενδύσεις και αναπαράγουν τοκογλυφικό χρήμα; Ποιες οι διαπλοκές των ιδιωτικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που δανείζουν κράτη με υπέρογκα επιτόκια, έτσι ώστε οι «άλλοι μηχανισμοί στήριξης» (Ευρωπαϊκή Τράπεζα, ΔΝΤ κλπ.) να «δανείσουν» με ελάχιστα μικρότερα και εξίσου δυσβάσταχτους όρους μια καταχρεωμένη οικονομία, όπως την ελληνική;

Τι ακριβώς ήταν η πρόοδος και ο εκσυγχρονισμός που πέρασε από μια αρχική εικοσαετία προσαρμογής ως «ευρωπαϊκή σύγκλιση της Ελλάδας» και ποιοι επωφελήθηκαν από την είσοδο (με λογιστικά τερτίπια) της Ελλάδας στη νομισματική Ένωση και στο ευρώ, που εκτίναξε στα ύψη την ακρίβεια;
Πώς ακριβώς και με ποια λεηλασία του τόπου και των νοοτροπιών αναπτύχθηκαν τα «Νέα Τζάκια»;
Ποιες είναι, από ποιες κοινωνικές ομάδες προέρχονται, πώς λειτουργούν, από πού χρηματοδοτούνται, με ποιους διαπλέκονται οι νέες εγχώριες «ελίτ» στην οικονομία, στην πολιτική, στα ΜΜΕ και στα Πανεπιστήμια;
Τι είναι η σημερινή «Ενωμένη Ευρώπη» - αυτό το μεταμοντέρνο πολυπολιτισμικό μόρφωμα, που «δίνει μαθήματα δημοκρατίας» σε όλο τον κόσμο, λατρεύει τις «ανοιχτές κοινωνίες» και απεχθάνεται τις εθνικές κοινότητες, τις λαϊκές παραδόσεις, τις ταξικές συλλογικότητες και όλη την ιστορία τους, μεθοδεύοντας την οργουελική κοινωνία;

Ποιες σκοπιμότητες γεωπολιτικής φύσης στρέφουν τον δυτικό ιμπεριαλισμό στη δημιουργία προτεκτοράτων στα Βαλκάνια και στην αμφισβήτηση του πολιτικού status quo; Πώς και γιατί υποδαυλίζεται στην περιοχή μας ο τουρκικός επεκτατισμός, καλλιεργείται ο νεο-οθωμανισμός και ανακαλύπτονται παντού «μειονότητες», δηλαδή πολιτικοποιούνται οι  πολιτισμικές μειοψηφίες που ζουν στην Ελλάδα αποκτώντας συχνά με το ζόρι πολιτικές ταυτότητες διακριτές και ίσως εχθρικές της ελληνικής; Ποιες δυνάμεις προώθησαν με το έτσι θέλω και με γενναίες επιχορηγήσεις ύποπτων κέντρων την διάλυση του κοινωνικού ιστού και αυτήν τη νέα «πολιτική ορθότητα» στον τρόπο σκέψης των νέων ανθρώπων τόσο στην εκπαίδευση όσο και στα ΜΜΕ;

Ποιος και πόσο ακριβώς πληρώνει αυτές τις ΜΚΟ και αυτούς τους «διαμορφωτές της κοινής γνώμης» που, με το δουλικό ύφος των περιστάσεων, αποδέχονται περίπου ως αναγκαία τα μέτρα που «μας» επέβαλε το ΔΝΤ: «η Ελλάδα θα ματώσει και θα ματώσει πολύ!».

κοινοποίηση: Ιωάννης Πηλιούνης

 Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας

Απεφάσισα να σας ενοχλήσω διότι ως πολίτης νιώθω ότι βάλλομαι από κάθε πλευρά. Πρωτίστως όμως νιώθω ότι βάλλεται η αξιοπρέπεια και η λογική μου.

 Κατάγομαι από Έλληνες πρόσφυγες του Πόντου. Γνωρίζω, όσο λίγοι δυστυχώς, το τι σημαίνει να βάλλεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η ελευθερία. Γνωρίζω και κατανοώ όσο λίγοι ίσως στην Πατρίδα μου, κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, τον κατατρεγμό. Γνωρίζω κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας τον διωγμό, την φτώχια, την πείνα. Γνωρίζω τι σημαίνει η απώλεια γονέως σε μάχη. Ο πατέρας μου είναι ορφανός κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας από τα οκτώ του χρόνια. Γιατί ο δικός του πατέρας πότισε με το αίμα του τα άγια χώματα της Μακεδονίας μας.

Εισαγωγικό σχόλιο στο άρθρο του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου: 

Αγαπητέ Δημήτρη,

είναι πραγματικά αποκαλυπτικό το άρθρο σου για τα χάλια αυτής της Αριστεράς που περιγράφεις με στοιχεία και που εξηγει, γιατι δε μπορεί να συνέλθει. Εμένα δεν με επαρκούσε μόνο η διαπίστωση αυτής της αντεθνικής πολιτικής που, όπως υπαινίσσεσαι και στο άρθρο σου, είναι και αντικοινωνική, γιατί τα εθνικά και τα κοινωνικά είναι διαλεκτικά συνδεδεμένα. Για να το πω απλά: Δεν μπορείς να κάνεις κοινωνική πολιτική (ταξική πολιτική), αν το κράτος που ζεις και δρας είναι δέσμιο εξωθεσμικών κέντρων και ακρωτηριασμένο. Που θα κάνεις την ταξική σου πάλη, αν δεν υπάρχει πατρίδα; Στον αέρα!  Ή θα κάνεις ταξική πολιτική, όταν σου καθίσουν στο σβέρκο οι Αγγλοαμερικάνοι και οι Νεο - Οθωμανοί Τούρκοι; Αυτήν την απλή ανάγνωση δε θέλει να την κάνει η Αριστερά που περιγράφεις. Ζει σε απόλυτη ιδεολογική και θεωρητική σύγχυση, εφόσον, όπως είπα, δεν το κάνει από ιδιοτέλεια. Μπερδεύουν τον ιμπεριαλισμό με την ταξική πάλη και την παγκοσμιοποίηση με την διεθνιστική αλληλεγγύη!